<< Life

Bilinçsizlik ne kadar da mutluluk verici. Karar verirken fazla düşünmeye gerek kalmıyor, ilk aklına geleni söyleyiveriyorsun. Bakarken açıları umursamayan insanlardan biri olmak, herkesten biri olmak. Dikkat ediyorum da, herkes ne kadar iyi koruyor kendini. Hakettikleri suçlamaları yapıcı bile olsalar ne kadar umarsızca karşı saldırıya dönüştürebiliyorlar. Bir dakika bile durup düşünmeye gerek duymadan dakikalarca saldırabiliyorlar kesintisiz. Hazır cevap olmakla övünülür bir de. "Ooo Hede çok hazır cevap çocuktur ya, çok zekidir. Lafını karşısındakinin ağzına geri sokar" Haklıya ve haksıza ne oluyor acaba? Hiç düşünüyorlar mı acaba karşıdaki kişi ya doğruyu söylüyorsa diye. Tabii, doğru ya, iki lafı bir araya getiremedikten sonra doğruyu söylemeye çalışmışsın neye yazar. Yaşamaya bile hakkın yok senin. Sus, otur köşende yeni metin belgesi(24)'e yaz. Belki birileri öyle anlar seni.
+
Bundan tam bir hafta önceydi. En sevdiğim arkadaşlarımdan birine "Haftaya bayağı eğleneceğim programa bakılırsa, bu kadar çok güzel zamanı birden yaşayamam kesin pürüzler çıkar hatta berbat olur haftam biliyorum ben, ama keşke öyle olmasa. Hiçbir şey düşünmeyeceğim mutlu mesut tek bir hafta geçsin lütfen ya." şeklinde ağlak bir şekilde isyan ediyordum. O da "Bak öyle dersen olur asıl, hadi çok güzel bi hafta geççek filmler falan da var oh mis :Q" şeklinde beni teselli etmeye çalışıyordu. Bir hafta bir şekilde geçti. Yaşadığım en berbat haftalardan biriydi. Bir zamanlar insanlarla ilişkilerimin iyi olduğuna inanan ben, bu inancın son kalıntılarını da yitirdim.
Ama neyse ya...
Dur bakalım önümüzdeki hafta vizeler var onlar iyi geçer, izmit iyi gelir belki, hem gelince de dövme yaptırırım
kenara koyduğum parayla. Sıkıntısız güzel bi hafta geçer ya.
Y.rrak geçer.

Aereogramme çalıyodu. Yazı bitti Living Backwards başladı.