FTF!

Nefret ettiğim şeyler var son zamanlarda.

Çok nadide kuruluşumuz Türk Telekom! Bizi başaşağı çevirip cebimizdeki tüm parayı son kuruşuna kadar aldı, soyup soğana çevirdiği gibi bir de ver*eme*diği hizmetle yumrukla kırıp ekmekarası yaptı afiyetle yedi. aaay heyt, youuu heyt, vi ool heyt...

TRIVIUM!

yirmi yaşındaki veled-i zina'nın grubu. Basının pohpohlamasıyla ve reklamlarla haketmediği yerlere gelen it sürüsü. Sonuna kadar karşısındayız! Ekmeğiyle bile oynarız o çekik piçin! İşte kuruluşumuz...

Güzel halkımın metal anlayışı...
Geçen akşam değişiklik olsun dedik Serhatımla bir Rock Pub'a gidip içelim müzik dinleyelim dedik. Girdik içeri oturduk, klip gösterimi vardı. Ortalama iki iki buçuk saat kaldık ve YETEER nidaylarıyla kaçtık mekandan. 3'er kez Metalika Pantera Lacuna Coil 2'şer kez Godsmack , Seether çaldı... Bunlar dışnda da tamamen main stream gruplar ağırlıklıydı.
Anlamadığım şey;
Gerçekten bunlar mı isteniyor? Bu milletin metal müzik dinleyicisi bir noktada kaldı ve ilerleyemiyor. Kimsenin de umurunda değil zaten. Bütün masalar doluyken müzikle ilgili tek yorum yapan kafasını kaldırıp çalan şeye bakan insan yoktu. Amaç değil araç haline getirdiler müziği bir buna yanarım ben.
Neyse...
Gidip biraz Psychonauts oynayayım...
Psycho-portal olmalıydı gerçekte de. Zihninde dolaşıp gerçek düşüncelerini ve bilinçaltını görmek istediğim insanlar var...

***Pelican - The fire in our throats will beckon the thaw albümü çalıyordu yazarken. Tavsiyedir yine pek nefis bir drone grubu. Bir de son günlerde çok dinlediğim (HeD)pe'nin Back 2 Base X albümü var. Rapcore ancak jazz, reggae gibi bir çok türün de etkileri var. Siyasi politik lirikler de mevcut. bunu da tavsiye ederim efenim.***

Byby!

Back On The Streets!

Sıcak evime dönmenin neşesini yaşamaktayım!
Dün akşam odama adımımı attığmda ilk fark ettiğim 19 inç monitörün ne kadar büyük olduğuydu?! İki hafta 15 inç ile yaşayınca bir garip geldi 19 :S
Red Sparowes'u Cult of Luna'yı şimdilik kenara kaldırıp AFI'yle hoplayıp zıplıyorum. Diyete ve sabah yürüyüşlerine başladım. Sıkıntıları geçici bir süreliğine unuttum. Dark Messiah of Might and Magic kurdum bilgisayara, artık upgrade vakti geldiğini anladım ama inatla oynamayı düşünüyorum yarım saatlik yükleme sürelerine karşın.
Diyet demişken o konuya da bir değineyim. Bilenler bilir bir börkeneği mevcut olan ve kilolarıyla barışık yalanına inanmayan bir insanım. İki hafta patates kızartmasıyla yaşayınca yazın yokettiğim gıdım yine ortaya çıktı ve ben sinirlendim. Hem de çok!
Diyet değişik bişey. RS'de (*retarded school - okulum yerine bunu yazacağım bundan sonra) bayan arkadaşlarımın yarısından fazlası diyet yapmakta ve saatlerce ve saatlerce muşmula suratlarıyla yalnızca kilodan, kaloriden, yemekten ve zayıflayınca alacakları giysilerden bahsetmekteler! Ehem kusura bakmasınlar ama... Şişkoyken de çöptünüz zayıflayınca da çöpsünüz! *eeevet kötü bi insanım ve arkadalarından konuşurum* Bir de gelip bana "Alpeeer nası kilo verdin anlaaatttt .. Peki tatlı yedin miiii?. Günde kaç kaloriyle dengeliyoduuun?!" Şeklinde kalori cetveline dayanarak diyet yaptığımı düşünerek ve sanki on değil yüz kilo vermiş gibi davranarak sordukları pek leziz soruları çok sevdiğimi cevaplarken korkunç eğlendiğimi söylemek isterim.
Neyse... Beni tek düşündüren önümdeki uzun tatilde Bira(CPU-very difficult) vs. Diyet(P1) karşılaşmasının nasıl sonuçlanacağı. Umarım bira diyete sağlam bir brutality çekmez :S

Yazarken AFI (December Underground ve Sing the Sorrow albümlerinden) çalıyordu. * not: Sing the Sorrow Allah albümdür!* Bi damla sütlü şekersiz kahve içiliyordu. Nightrage'in 2007 albümü download edilmeye çalışılmıştı ancak kalaycı trakya çingeni kılıklı türk telekomun adsl hizmeti 1024 internetle 7 kb ile download ettirdiğinden ona da kafamın girmesine karar verdim.

Hobaa Dancing Through Sunday başladı yatağın üstünde zıpliyim ben biraz gidip. OOoooOOO we dance in miseryyyy

Poor Geek

İzmit oyun salonundan tekrar merhaba sayın okuyucularım!
Geceyarısı itibariyle ZİNDAN olarak tabir edilen bilgisayar odasından sesleniyorum sizlere. Son günlerim patates kızartmasıyla her türlü rekabet içeren oyunla ve requiem for a dream tarzı yatma şekliyle geçti. **bilmeyen için not: acı çeken zavallı korumasız oğlanım ben, duygusal kızlar! Bana acıyıp kucaklayın beni! Mesajı veren, büzülerek yatış biçimidir bu**
Final dertlerini unutturan ve rekabeti kızıştıran oyunlar şunlardı...
Tekken 3 + Ball mode...
King of Fighters 2001
King of Fighters XII
Samurai Shodown 5
Mortal Kombat 4
Need For Speed 2 SE
Fifa 2007
Counter Strike
Half Life Deathmatch
PES bilmemkaç (PS2) **bunu ben oynamadım zira hiçbir zaman iyi bir konsol ve de futbol oyuncusu olamadım**
Gördüğünüz gibi her türlü şopar usulü oyun oynandı, çingenlik yapanlar küfre boğuldu, çeşitli turnuvalar yapıldı, yenilenler bulaşıkları yıkadı, dalgaları geçildi.
Hazır oyun konusuna girmişken bir noktaya değinesim var, bazı kişilere de bir çift sözüm var o da şudur ki;
EY oyun denen zımbırtının insanın ruh halini geçici olarak da olsa değiştireceği, sıkıntılarını bir süreliğine silip zihnini rahatlatacağına inanmayan insan! Sen hiç suratında patlayan hadouken ile sinirlenip, yerde crossbow buldum diye sevindin mi? Hiç ÖLÜM ÇEKtiğin arkadaşının yüzündeki hıyar turşusunu gördün mü? Bölüm sonu canavarı'nın yediği jetonlara yandın mı? Bulduğun +5 kılıcı kullanmak için level atlamayı beklemenin sabırsızlığını yaşadın mı? Geek olmanın dayanılmaz Ağırlığını **yan etki olarak aşırı kilo var tabi :S** hissettin mi?
Ben az önce bir tanesini hissettim. Fifa'da 2-1 ile maç alıp bir diğerinde 5-2 ile yenildim. **hakem baki mercimek idi hakkımızı yedi.**
Ama hiçbir haz falan kalmadı şuan.
Birazdan Requiem for a dream şekli yatıp gözlerimi kapayayınca aklıma bugun yaptığım 143 frag değil şu sözler ,bazı görüntüler ve yüzlerde düşünce gelecek; Benim de sahneler aklımda, seninkilerden farklı ama n'olur kendini kandırma
Nokta . . .

Hz. Alper

Saati görüyorsunuz heralde...

Bu saate kadar içeride *hatta bir tanesi sandalyenin arkasında yer yatağında* horul horul uyuyan beş güzel ama umursamaz insanın DünyaTurizmMerkezleri isimli berbat dersindeki final ödevlerini hazıradım.
"Neden yaptın ki milletin ödevini, İsa mısın sen? "
Denildiğini duyar gibi oluyorum ***evet yazdıklarımı yüz milyon insan okumuyor , sana ne? İstediğim tribe girerim. Evet düşünce okumak gibi bir yeteneğim de var benim! Hıhı kesinlikle çok karizmatiğim böyle cümle arasında okuyucuya laf felan attım. Evet evet şimdi de kendimi tekrarladığımı düşünüyorsun değil mi, kafamı ne kadar bozmuşum bu karizmatiklikle diyorsun! Nihahah***
ehem...
evet neden yaptım bunu?
Saatler önce bu kadar sinirimi kaldıran olaya niçin böyle karşılık verdim?
aslında tek sebebi şudur ki...

Lan madem güzel oldu bi tanesi herkese yapayım elimi atmışken. Ay hatta bi iki de resim koyim bayrak mayrak şekilli olsun. Hem çocuklar nasıl tepki vericek acaba sabah? Peygamber gibi hissettim kendimi bee ne iyi insanmışım... Of hemen bunu gidip blog'a yazmalıyım ayrıca. Ay çok heycanlı!

...
bu kadar da boşum işte.

Beklemek

Sen de sütü çok içiyosun dört kutu süt bitirdin
Bulaşıkları bugun de sen yıka be tembel herif
Ben yatıyom olm sabah dokuzda kalkıp çalışcam *zie*
Olm Tekkende yenion tamam sen asıl Kingoffighters'ta gel de veriyim eline!!!
Ya gönderin şu kejmanı memleketine
ANNESİ KAŞAR TOPA VURAMAYAN AYAĞINI SKEYİM!

Final haftası, İzmit günleri, dertleri unutmaya çalışmak, basit sorunlar içinde yaşamak, sardalya kutusu gibi minibüste nefret ve iğrenme dolu bakışlara maruz kalmak, dengesiz ve karaktersiz beslenmek, eşşek sucuklu yumurtaya sekiz kişi dalmak, gelecek haftanın hayalini kurmak, uyku düzenini alt üst etmek, okuldan kurtulmak için finalleri vermeye çalışmak...

Geleceğimle alakası kesinlikle olmayacak bir okulda olsam da, okulun içinde doğru düzgün insan sayısı iki elin parmaklarını geçmese de *ki şükürler olsun ki onlarla aynı evdeyim* bazen oldukça keyif alabiliyorum burdan. Ender olarak mutlu olduğum anlar ise birşeylerin olmasını beklerken geçen zaman sanırım.
Final haftası... En sıkıcı geçmesi gereken zaman, sinirlerin bozulması gereken zaman. Ama bu hafta sonunda istanbula dönerek evime, odama *ki odasına aşık bir insanımdır* arkadaşlarıma, bir şeyi düşünmem gerekmeyen boş zamana sahip olacağım yeniden. Bunun beklentisi içerisinde olmak da bazen saçma da gelse aslında gayet keyif verici. Aslında, bu beklentisi içinde olduğum şey, bir şeyi düşünmem gerekmeyen zaman boş zaman, gayet sıkıcı geçecek, bunun farkındayım. Yani bir bakıma sıkılacağım zamanın gelmesini iple çekiyorum...

...

(3 saat sonra)
evet... İnsanlar gelip ödev olduğunu ,yarınki finali %50 etkilediğini söyledi ve tek bilgisayar bu olduğundan yazı piç oldu. Ödevi yapabildim mi? Hayır. İnsanlar yanımda durup yardım etmeye çalıştı mı? Hayır. Sinirlerim bozuldu mu? Evet.

Vazgeçtim. Keyif meyif almıyorum. Skeyim okulu da izmiti de...

Never get old

Bugun onun 60'ıncı doğum günü.

O; müziğin bukalemunu, birçok sanatçının ise idolü, dünyaya bıraktığı eserler dışında değişimin gücünü ve çağa ayak uydurmanın gerekliliğini gösteren müzik ikonu, her türlü müziğe el atmış ve hepsinde başarılı olmuş bir besteci, ondan fazla enstrumanı çalabilen bir multi-müzisyen, kitleleri peşinden sürüklemiş bir rock yıldızı, genç gruplara destek olan bir yol gösterici, birçok filmde boy göstermiş başarılı bir aktör, yardım kampanyalarının olmazsa olmazı bir hayırsever, özel hayatıyla çok kez dillere düşmüş eski bir biseksüel...

Bunun gibi yüzlerce özelliği var David Bowie'nin.

Ama benim için o, bütün özellikleriyle "Sanat" kelimesinin birebir vücut bulmuş hali.

Hislerimi basitçe anlatacak birkaç şarkı sözü için Europe'a veriyorum sözü...

You are my hero

My fridaynight

You wrote the soundtrack to my life

And gave me something

To hold on to

As i'm still growing up

You are the rock

In my life...

İyi ki doğdun

İyi ki varsın...

Şey

Yaşsın teknoloji! Yaşasın internet! Yaşasın sınırsız iletişim!
İletişim.. İnsanlığın temeli, pskolojisinin köklerinin dayandığı yer. Aynı zamanda da psikolojisinin bozulduğunda başvuracağı ilk kaynak. Onu harap edecek veya rahatlatacak araç, amaç... veya her neyse. Kelime bulmaya çalışamayacak durumda olduğumda bile başvuracağım şey, şey kelimesinin kullanımı rezalet de olsa kullanacağım şey. Bunu yazarak farklı ve havalı olmaya çalışmasam da kendimi öyle hissettirecek şey. Öyle hissettiğim için de kendimden nefret ettirecek şey. Anlatmak istediğim şeyi anlatmak yerine saçmasapan kelime yığınlarında bocaladığım şey.

Başa alıyorum konuşmayı. Okuduysanız boşuna okudunuz ama ben karizmatik olmak uğruna yazdıklarımı silmiyorum. Neden? Çünkü cesurum değil mi? Ooo çok havalıyım evet o an aklımdan geçenleri yazdım ve silmedim kesinlikle çok içten yazıyorum hiçbir edebi kaygı olmadan bu hissedilebiliyor değil mi? Hatta bu cümlelerden sonra asi çocuk ayaklarına yatıp siktirin gidin okumayın hiçbirinize ihtiyacım yok da demeliyim değil mi? Evet evet böyle çok daha havalı oldum...

Tekrar baştan alıyorum... "Ego tatmini yaptığını söyleyerek kendini karizmatik gösterme" yöntemini kullanarak ego tatmini de yaptım zaten. İhtiyacım vardı böyle saçma sapan şeylere gerçekten. Ama yeter artık çok uzattım. Aslında ben bu yazıda Msn denilen lanet iletişim aracından, özellikle yakın insanlara ve daha da özellikle yakın ve sorunları olan insanlara verdiği zararlardan bahsedicektim. **ki yazı gereksiz uzadığı için bu giriş safhasından vazgeçtim** Sırf bu zararların farkında olduğum için şu an msn listesindeki tek bir isime gidip gelen iki kere tıklamaya cesaret edemeyip tek tıkla tekrar kahve tanecikleri ve tekrar gary jules - mad world yazısını gösteren mouse imlecini de kendimle özdeşleştirmeye başladım. O kadar kararsız ve çaresiz miyim gerçekten?

Neyse... Beni bu duruma düşürenler düşünsün bunu değil mi? Eşşek kadar adam olmuşum niye salak salak depresyonlara bile giriyorum değil mi? ondokuzyirmi yaşında kendime eşşek kadar adam dediğim için de gülünç duruma da düştüm değil mi? Bu soruların birbirleriyle nerdeyse hiç alakası olmadığnı fark ettiniz değil mi?

nokta . . .

Welcome to the Machine

Muhtemelen bir elimin parmaklarını geçmiyecek kadar insanın okuyacağı blog hedeme hoşgeldim. Kendi kendimi selamlıyorum ve kürsüye davet ediyorum.
**dee snider'dan özenilerek cebe onlarca defa katlanarak sıkıştırılmış A4 kareli metod sayfası çıkartılır**

İkibinyedinin ilk günleri aşure kıvamında hislerle hızla geçmeye başladı sanırım. NewYearMadness isimiyle çekilen bir FPS eşliğinde sevilen insanlarla iyi bir giriş yaşandı *ah bir de kafa yapan bir içki olsaydı o archers yerine*, Absinthin gücünü gösterdiği ve neredeyse 20 senelik ömürde geçmiş en güzel geceyle mutluluğun ve heyecanın ivmesi doruğa ulaştı, ancak bu ivme iki katı hızla tersine dönerek yaşam boyunca yenilmiş en güçlü ve hızlı tokat tombulca yanağa en okkalı bir şekilde oturarak hem beynin hem de kalbin motorlarında aksaklılar ve kilitlenmeler meydana getirdi ve R5-D4 edasında kısa devre yaptırdı. Destek olan dostlar, biraz bowie, biraz alkol sayesinde zihindeki repeat'e alınmış görüntüler playlistte *en azından yalnız değilken ve gözler açıkken sıra onlara gelmiyecek şekilde* alt sıralara alındı. Ancak imkansızlığı gözardı edilip bunlar bir kenara koyabilinse bile hem kendisi hem insanları beş para etmez retarded school'umun finalleri başlamak üzereyken ve de evil twin'im yeniden uzun bir süreliğine çok uzak yerlere giderken moral denilen zımbırtıyı belli bir seviyede tutmak bir steven seagal filmini baştan sona izlemekten bile zor gibi geliyor bana... Hatta şurada kullandığım üç nokta bile bile dayanamayıp tepeme yıkılacak gibi sanki.

Herşeye rağmen yeni bir başlangıç, düz siyah bir sayfa, birkaç satır yazı, içimi biraz daha düşünerek biraz daha kelimelerle oynayarak dökebileceğim bir yer oluştu 6 yaşında görüp 666 yaşında analiz eden dostum Elusive Cure sayesinde.

Ne fark edecek? Muhtemelen sıkılacağım, bir daha yazmayacağım falan. Olsun. İçimi döktüm, rahatlamadım. Çünkü hala televizyonda Steven Seagal birilerini dövmekle meşgul Zorlu Arayış isimli bir filmde.

Yazarken Red Sparowes - At The Soundless Dawn albümü çalıyordu. Zahmet edip okuduysanız alın veya çekin bu albümü bir yararım dokunmuş olsun size.