Dialogue With The Stars

Yok, olmuyor...
Artık insanlarla diyalog kuramıyorum sanırım. Beyin hücrelerim parmaklıklar oluşturdular herhalde kendilerine. Düşündüklerimi dışa vuramıyorum desem, yalnış olacak. Çünkü düşüncelerimi kendim de yakalayamıyorum artık. İçinde bir patlama oldu sanırım zihnimin. Herşey çok dağınık, çok karmaşık. Aradığımı bulamıyorum. Ya da ne aradığımı bilmiyorum. Hatta belki de bir şeyi aradığımı düşündüğümü anında unuttuğum için bana öyle geliyor. Tüm bunlardan dolayı da, insanlarla diyalog kuramıyorum. Diyalog kuracak konu düşünsem, hiç bir şey gelmiyor aklıma.
Bu yüzden birkaç şey düşünüyorum...
Çok mu boş bir insanım? Sorusu geliyor ilk önce aklıma. Ancak birkaç farklı açıdan düşündüğümde "hayır"ların sayısı "evet"leri geçiyor. (evet'ler de var ama bu ayrı bir düşüncenin konusu.) En derin "hayır" ise şurda yatıyor : Bunca sene her yaşadığım şeyden birşeyler çıkarıp bir ders aldığıma göre bu kadar boş bir insan olamam.
Karşımdaki insan mı çok sıkıcı? İkinci olarak düşünebileceğim teori bu. Ancak çok uzun süredir tanıdığım hatta en yakın olduğum insanlarla bile aynı sorunu yaşadığım için Bunu hiç düşünmeden eliyorum.
Bu insanlarla yeterince anlaşamıyor muyuz? şeklinde düşününce de bocalıyorum. Bu beni farklı bir soruya yöneltiyor; Eskiden anlaşabildiğim insanlarla artık anlaşamıyor muyum? bu soru ise iki önermeli bir soru grubunu doğuruyor. a) Ben sanki biraz değiştim mi? b) karşımdaki insan mı değişti acaba? ama bunları da hissiyatlarım doğrultusunda eliyorum, çünkü.
Karşımdakinin mokasenleriyle dolaşmaya çalıştığımda ise bazılarında da aynı sorunu görüyorum. Ama belki de sormaya cüret edemiyorum. Bazen, hatta genellikle ise mokasenleri giyip giymediğime emin bile olamıyorum.
Her zamanki gibi bu kadar düşünmeme rağmen bir çıkar yol bulamıyorum
Belki de fazla düşünüyorum...

Filthy Note*Çaktırmadan yine kişisel depresyonlarıma dönmüşüm. Kusura kalmasın okuyan kimse!
Bu akşam allahsızca Cult of Luna dinledim. Özellikle de The Sacrifice parçasına adadım yaşantımı neredeyse. Ama şu anda Gifts From Enola - In the Company of Others çalmakta.
Hoşçakal, görüşürz! *uwy