Beklemek

Sen de sütü çok içiyosun dört kutu süt bitirdin
Bulaşıkları bugun de sen yıka be tembel herif
Ben yatıyom olm sabah dokuzda kalkıp çalışcam *zie*
Olm Tekkende yenion tamam sen asıl Kingoffighters'ta gel de veriyim eline!!!
Ya gönderin şu kejmanı memleketine
ANNESİ KAŞAR TOPA VURAMAYAN AYAĞINI SKEYİM!

Final haftası, İzmit günleri, dertleri unutmaya çalışmak, basit sorunlar içinde yaşamak, sardalya kutusu gibi minibüste nefret ve iğrenme dolu bakışlara maruz kalmak, dengesiz ve karaktersiz beslenmek, eşşek sucuklu yumurtaya sekiz kişi dalmak, gelecek haftanın hayalini kurmak, uyku düzenini alt üst etmek, okuldan kurtulmak için finalleri vermeye çalışmak...

Geleceğimle alakası kesinlikle olmayacak bir okulda olsam da, okulun içinde doğru düzgün insan sayısı iki elin parmaklarını geçmese de *ki şükürler olsun ki onlarla aynı evdeyim* bazen oldukça keyif alabiliyorum burdan. Ender olarak mutlu olduğum anlar ise birşeylerin olmasını beklerken geçen zaman sanırım.
Final haftası... En sıkıcı geçmesi gereken zaman, sinirlerin bozulması gereken zaman. Ama bu hafta sonunda istanbula dönerek evime, odama *ki odasına aşık bir insanımdır* arkadaşlarıma, bir şeyi düşünmem gerekmeyen boş zamana sahip olacağım yeniden. Bunun beklentisi içerisinde olmak da bazen saçma da gelse aslında gayet keyif verici. Aslında, bu beklentisi içinde olduğum şey, bir şeyi düşünmem gerekmeyen zaman boş zaman, gayet sıkıcı geçecek, bunun farkındayım. Yani bir bakıma sıkılacağım zamanın gelmesini iple çekiyorum...

...

(3 saat sonra)
evet... İnsanlar gelip ödev olduğunu ,yarınki finali %50 etkilediğini söyledi ve tek bilgisayar bu olduğundan yazı piç oldu. Ödevi yapabildim mi? Hayır. İnsanlar yanımda durup yardım etmeye çalıştı mı? Hayır. Sinirlerim bozuldu mu? Evet.

Vazgeçtim. Keyif meyif almıyorum. Skeyim okulu da izmiti de...